deel
Vraag: Beste David, ik heb moeite om naar de Stem van God te luisteren. Ik ben steeds afwisselend in vrede en conflict. Ik bestudeer ECIW nu denk ik drie of vier jaar en ik zie de dingen niet meer zoals voorheen. Hoewel ik in meditatie een heerlijk, vredig en liefdevol gevoel heb, voel ik me gedurende de rest van de dag meestal woedend en razend op van alles.
Ik heb echt het gevoel dat ik gek word, ik heb het gevoel dat ik een gespleten mentaliteit heb, een gespleten persoonlijkheid. Ik zie mezelf als slecht en afschuwelijk en ook als onschuldig en vlekkeloos. Het kost inspanning om me te herinneren diep adem te halen en me te herinneren Wie ik ben.
En het is een feit dat ECIW intellectueel gezien een constant ontzag voor me is geweest. Ik kan zien hoe onderwijzen en leren werken, hoe waarneming, illusie en het ego werken. Ik weet niet hoe ik mezelf moet uitdrukken. Ik voel me vreselijk op dit moment en voel dat ik hulp nodig heb.
Ik voel me gevangen en bedrogen in dit lichaam van mij en ik wil eruit! Ik weet niet wat ik van je verwacht of waarom ik me op dit moment tot jou wend. Ik weet dat ik dit bericht kan wissen en me morgen weer geweldig kan voelen, maar ik zou echt graag willen weten of dit veel studenten van ECIW gebeurt of niet.
De Cursus is de laatste jaren bijna een obsessie voor me geworden. Het voelt alsof ik alleen maar in het gezelschap van ECIW-studenten wil zijn, alleen maar wil praten over God en de HG, alleen maar vrede en liefde wil voelen.
Ik weet niet of mijn verhaal ergens op slaat of niet, ik schreeuw alleen mijn gevoelens uit naar jou, die ik niet ken, maar van wie ik kan voelen dat hij toegewijd is om anderen te helpen. Het spijt me dat ik me niet duidelijker kan uitdrukken. Het spijt me dat ik zo kom binnenvallen. Morgen of zelfs later vandaag zal alles anders zijn.
Ik ben deze veranderingen van gemoed en gevoelens gewoon zat. Om te beseffen dat ik vrijwillig anders probeer te geloven dan dat ik altijd alles heb geloofd, lijkt zo gek. Als ik in plaats van alleen mezelf een ‘goeroe’ of iemand anders (fysiek wezen) had die me zou zeggen mezelf te hersenspoelen om dit te geloven, dan zou ik echt heel bang zijn.
Maar ik heb de liefde en vrede gevoeld die dit geloof biedt en dat wil ik. lk voel me wanhopig. Sorry! Kun je me alsjeblieft wat troostende woorden sturen? Ben ik de enige die deze problemen heeft met het toepassen van ECIW?
Antwoord: Je bent zoooooo geliefd. Ik ben de hele weg in het ontwaken bij je! Het conflict van geloof komt naar de oppervlakte in het bewustzijn, zoals het hoort, en hoewel het voor het ego kan voelen alsof je gek wordt, wordt het valse slechts ontmaskerd of tot waarheid gebracht.
De duisternis wordt naar het licht gebracht. De emoties die je ervaart maken deel uit van de illusie van het ongedaan maken en zijn niet ongewoon in de zuivering van het denken, in de transformatie van denkgeest naar Denkgeest.
ECIW is jouw pad en je volgt het met toewijding. Het is een versneld pad om door angst naar liefde te gaan. En terwijl je Gods Liefde aanroept, wordt alles wat het gewaarzijn van liefde blokkeert naar het bewustzijn gebracht, zodat het kan worden losgelaten.
Wanneer je de kern van het egodenksysteem nadert, kunnen de gevoelens heel intens zijn, want het ego wordt sterk bedreigd door het licht en identificatie met het ego leidt tot de illusie van ontsteltenis. Houd moed, want het einde van het dromen is nabij.
De Heilige Geest zal al het afleren regisseren. En als je moeite hebt om Zijn Stem te horen stel ik je voor om de vraag te stellen: ‘Waartoe dient het?’ over de situaties en gebeurtenissen die je dagelijks meemaakt. Deze bevraging, indien oprecht en met volharding gedaan, leidt steeds dieper in het geloofssysteem van het ego en is behulpzaam bij het loslaten van het geloof in het ego.
Dit zal helpen bij de taak om de lineaire waarneming los te laten en het wonder toe te staan de waarneming te heroriënteren naar het gelijktijdige perspectief. Om het symbool van het kruis te gebruiken, het horizontale stort in en lost op en alles wat overblijft is het verticale (gemeenschap met God).
Alles is een weerspiegeling van gedachten, en met vreugde wordt geleerd dat het veranderen van gedachten door het loslaten van aanvalgedachten onze verlossing is.
Op een gegeven moment zul je misschien geleid worden om meer deel te nemen aan een ‘spirituele gemeenschap’ en deze vorm zal voor jou een symbool zijn van open communicatie en van veiligheid en stabiliteit om fouten naar boven te laten komen en ze los te laten. Alles is een weerspiegeling van gedachten, en met vreugde wordt geleerd dat het veranderen van gedachten door het loslaten van aanvalgedachten onze verlossing is.
De wereld kan alleen maar een afspiegeling zijn van geloof, maar geloof kan veranderen van oordeel naar vergeving als de bereidheid ontstaat om alle oordeel opzij te leggen. Dit is de overgave aan Gods genade.
’Spirituele gemeenschap’ is een weerspiegeling van de bereidheid om hulp te vragen en gebruikt te worden bij het uitbreiden van hulp, en dit zal een nog grotere bereidheid openen om Gods Stem te horen. De sleutel is het niet verbergen of beschermen van valse gedachten en overtuigingen.
Delen met je broeders en zusters is symbolisch voor het niets verbergen voor het liefdevolle licht van de Heilige Geest. Deze mogelijkheid is gemakkelijk beschikbaar in alle schijnbare vormen van gemeenschap, inclusief fysieke contacten en het internet.
Het is echter altijd goed om te onthouden dat het terzijde leggen van het horizontale (geloof in een lineaire wereld ‘daarbuiten’) op het kruispunt (het wonder) leidt tot het verticale (visie van Christus). ‘Spirituele gemeenschap’ is een behulpzame stap in de richting van het herkennen van de gemeenschap met God vanbinnen.
Ik sluit me bij je aan in je toewijding, want Christus roept en wij antwoorden. Welk heiliger doel kan er zijn? Ik hou van je en bewandel dezelfde weg naar God.
Vrede en zegen,
David
Over de auteur
Opmerkingen
Om een opmerking te plaatsen moet je lid zijn. Nog geen lid?
Aanmelden of Registreer