In het artikel Mind Overhaul (Omslag in de denkgeest) deel ik de volgende ideeën:
‘In deze wereld lijken relaties een moeilijke onderneming te zijn. Ze lijken een mengsel van liefde en haat, aantrekking en afstoting, vreugde en ellende. Jezus verwijst naar speciale liefde- en speciale haat-relaties als destructief, egoïstisch, bezitterig en exclusief. Het zijn op het ego gebaseerde relaties die hun maker lof toezingen. De heilige relatie is een metafoor voor een speciale relatie die is overgegeven aan de Heilige Geest voor Zijn doel van vergeving. De heilige relatie is een genezen relatie die heelheid en compleetheid weerspiegelt.
Voorbij alle metaforen kun je zeggen dat de enige werkelijke relatie er één van geest is, van God en schepping, van Vader en Zoon. Aangezien de enige werkelijke relatie door God gegeven is, wordt de heilige relatie van de Heilige Geest geleerd. Naarmate het “schaarste-principe” door de Heilige Geest ongedaan wordt gemaakt, wordt in de heilige relatie het gevoel van gebrek, ontoereikendheid, zwakheid en incompleetheid dat kenmerkend is voor de speciale relatie, vervangen door verbinding, uitbreiding, waardering en aanvaarding.
Ik spreek graag over de speciale relatie in de verleden tijd, want zoals met alles van het ego, is ze geschiedenis. Om terug te komen op de metafysica die we vandaag hebben behandeld: de slapende denkgeest werd zo bang voor het licht dat hij zich voor God trachtte te verbergen in een wereld van vorm. In de overtuiging dat hij zichzelf had losgerukt uit de Hemel, probeerde hij een lichaam-wereld-zelf te maken als zijn “nieuwe” identiteit.
Hij probeerde zijn Identiteit als geest te vergeten. Zodra hij zich identificeerde met een lichaam, werd hij onzeker over deze “nieuwe” identiteit, want hoewel hij had geprobeerd het licht te vergeten, wist hij diep van binnen dat hij deze wereld verzonnen had en dat God herinnerd kon en moest worden. Onzeker en bang om naar het licht terug te keren, zocht hij naar een “uiterlijke” oplossing – andere lichamen waarmee hij zich kon “verenigen” om geluk en compleetheid te vinden. Zo begon de zogenaamde “co-dependency” in speciale relaties..
Zodra de denkgeest geloofde zich op het scherm van de wereld te bevinden, ging hij buiten zichzelf op zoek naar verlossing van de schuld en angst en eenzaamheid en leegte die hij innerlijk voelde. Hij zocht naar andere lichamen om zijn vrienden en metgezellen te zijn. Omgaan met de “juiste mensen”, de substituten voor God van de slapende denkgeest, werd van groot belang.
De hele wereld werd één grote speciale relatie, want alles waarmee de denkgeest zich associeerde op het scherm was bedoeld om een substituut voor God te zijn. En de reden waarom speciale liefde- en speciale haat-relaties nooit volledig bevredigend zijn en nooit blijvende vrede en geluk brengen, is omdat er nooit een substituut kan zijn voor de Liefde van God.
De heilige relatie wordt uitsluitend nu ervaren als een weerspiegeling van de Liefde van God. Zij is analoog aan de werkelijke wereld, totale vergeving, of genezen waarneming, waar ik eerder over sprak. Naarmate je je de onmogelijkheid van een persoonlijk oordeel realiseert, realiseer je je ook de onmogelijkheid van speciale relaties van welke aard dan ook.
Een heilige relatie is dus niet persoonlijk in de zin van lichamen die zich tot elkaar verhouden. Zij is symbolisch voor een universele heelheid, een staat van denkgeest die louter kan geven van haar volledige volmaaktheid. Het concept van iets “krijgen” in ruil voor iets anders is volstrekt betekenisloos in het huidige moment. In het nu is er alleen rust, voldoening en vervulling.’
Opmerkingen
Om een opmerking te plaatsen moet je lid zijn. Nog geen lid?
Aanmelden of Registreer