Vandaag gaan we aan alle tegenstrijdige concepten en ideeën voorbij naar het licht van de waarheid in ons hart, in onze denkgeest. De les van vandaag herinnert ons aan onze ware natuur. Vandaag identificeren we ons met geest, niet met een gespleten denkgeest, niet met een lichaam – maar met de Christus, met de liefde en de vrede en de vreugde van de Vader. 

Vandaag zien we de ware functie van de tijd (T13.IV). De Heilige Geest gebruikt tijd om het geloof in lineaire tijd weg te wassen, om het geloof dat het verleden werkelijk is weg te wassen, om het geloof dat de toekomst een product van het verleden is weg te wassen – om ons te openen voor het huidige moment, fris en schoon en vrij van het verleden. 

Vandaag is het huidige moment onze poort naar het eeuwige leven. Vandaag genezen we door alle investering in het verleden en de toekomst terug te trekken. Jezus wijst ons erop dat ‘nu’ voor het ego geen betekenis heeft. ‘Het heden doet hem alleen maar denken aan wonden uit het verleden, en het reageert op het heden als was dit het verleden.’ 

Vandaag laten we de ideeën over verleden en toekomst gaan. Vandaag schenken we geen aandacht aan de schaduwfiguren uit het verleden. Wij zijn verlost van alles wat het verleden ons heeft geleerd. Wij wenden ons tot de Heilige Geest om ons in deze oefening te leiden. 

Vandaag is onze vergeving onze functie, en we vergeven het verleden en het geloof in de toekomst. Vandaag hebben we een veranderde interpretatie van tijd en zijn functie,  en we stellen ons open terwijl we onze les van vandaag beoefenen: 

Ik ben geest. 

Amen.