Ik ben schuldeloos. Ik ben onkwetsbaar (T13.Inl en T13.I). Vandaag maak ik mijn persoonlijk zelf overbodig, door met mijn denkgeest alles te onderwijzen wat ik weet, alles wat waar is. Ik ben zoals God mij geschapen heeft. Onze hemelse Vader kan alleen worden herinnerd in vrede.

Vandaag herinner ik mij dat liefde en schuld niet naast elkaar kunnen bestaan, en het ene aanvaarden betekent het andere ontkennen. Er is één ding dat uiteindelijk geleerd moet worden: dat schuld altijd volslagen krankzinnig is, en geen reden heeft. ‘Christus is het bewijs dat het ego nooit heeft bestaan, noch ooit kan bestaan.’

Vandaag besef ik dat ik schuldeloos ben in de eeuwigheid. Het verleden is weg, het kan me niet raken. De reis naar God is slechts het herontwaken tot waar je altijd bent, en wat je voor altijd bent. Vandaag aanvaard ik de liefde die ik ben, en die breidt zich eeuwig van mij uit. Vandaag aanvaard ik mijn Identiteit in God als geest.

Jezus herinnert ons eraan: ‘Wanneer jij de Verzoening voor jezelf hebt aanvaard, zul je inzien dat er geen schuld is in Gods Zoon. En pas wanneer je hem als schuldeloos ziet, kun je zijn eenzijn begrijpen… Hij is uit liefde geschapen, en in liefde verblijft hij. Goedheid en barmhartigheid hebben hem steeds gevolgd, want hij heeft steeds de Liefde van zijn Vader uitgebreid.’

Ik zal voor eeuwig en altijd in de Denkgeest van God verblijven. ‘Wanneer je de heilige metgezellen ziet die met jou meereizen, zul je beseffen dat er geen reis is, maar alleen een ontwaken.’ Vandaag aanvaard ik dit ontwaken. Vandaag aanvaard ik deze onschuld. Ik aanvaard onsterfelijkheid. Open de poort die Verzoening biedt.

Er is maar één idee waar we vandaag mee oefenen: ‘Ik ben zoals God mij geschapen heeft. Ik ben Zijn Zoon in alle eeuwigheid.’ Als ik vandaag naar mijn broeders en zusters kijk, zeg ik stilletjes in mijzelf: ‘Jij bent zoals God jou geschapen heeft. Jij bent Zijn Zoon in alle eeuwigheid.’

Ik ben zoals God mij geschapen heeft.

Amen.