Vandaag zal ik zoeken en vinden (T12.IV) wat de Heilige Geest mij aanbiedt: de correctie voor de dwaling van de afscheiding, de verlossing van de denkgeest, de poort naar het Koninkrijk der Hemelen vanbinnen. 

Ik zal niet langer het ego volgen, en zoeken en niet vinden, op zoek naar liefde in allerlei vormen en plaatsen, in gezichten, in verschillende situaties; op zoek naar stukjes liefde in tijd en ruimte, terwijl liefde nooit gevonden kan worden waar ze niet is. 

Vandaag wil ik verzinken in de heiligheid die in mijn hart verblijft. Ik laat me niet langer misleiden door te geloven dat liefde buiten mijzelf te vinden is. En ik zal slagen in het herkennen van de Christus, in plaats van te falen door de bevelen van het ego op te volgen. 

Vandaag zal ik op zoek gaan naar de blokkades voor het gewaarzijn van de aanwezigheid van liefde, zodat ze kunnen worden weggenomen. De reis naar God is ‘een reis zonder afstand naar een doel dat nooit veranderd is.’ (T8.VI.9:7) ‘Zoeken en niet vinden brengt bepaald geen vreugde.’ 

De Heilige Geest zegt: ‘Zoek en je zult vinden.’ 

En dus zal ik vandaag Zijn leiding volgen, diep binnen de denkgeest. Vandaag is mijn verlangen naar huis te gaan en mijn identiteit te ervaren als thuis in God. Vandaag open ik mij om de Verzoening te aanvaarden, het gewaarzijn van mijn heelheid en volledigheid, het gewaarzijn van onschuld, goddelijke onschuld. Ik oefen met alle variaties van de ideeën die vandaag herhaald worden. Als ik in de verleiding kom, kan ik zeggen:

‘Hierachter schuilt een wonder waar ik recht op heb.
Laat ik geen grieven hebben tegen jou, [naam], maar in plaats daarvan het wonder schenken dat jou toebehoort.
In het ware licht gezien biedt dit mij een wonder aan.’

‘Ik wil deze grief niet buiten mijn verlossing houden.
Laat onze grieven door wonderen worden vervangen, [naam].
Hierachter gaat het wonder schuil dat al mijn grieven vervangt.’

We oefenen in diepe oprechtheid:

Ik heb recht op wonderen.

Laat wonderen alle grieven vervangen.

Amen.