Had Jezus een Privé-denkgeest?

Jezus en de Heilige Geest zijn synoniem als symbolen van de Ontwaakte Denkgeest die de dwaling ziet, maar weet dat zij onwerkelijk is. Daarom wist Jezus Christus dat de gedachten van de mens slechts verleidingen waren om te geloven dat het onmogelijke was gebeurd. Jezus was een voorbeeld van de zuiverheid en onschuld die het geloof in de privé-denkgeesten overstijgt. Doordat Christus niemand als afgescheiden ziet van God, erkent hij het Zelf als heel. ‘Ga weg achter mij, satan!’, is de verklaring dat wat als één geschapen is, niet iets anders kan worden, waardoor het ‘iets anders’ geen geloofwaardigheid krijgt. Het is een vaststelling dat liefde en waarheid geen tegenstelling kunnen hebben, aangezien Eenheid niets ‘anders’ kent dan het Zelf in God. 

Jezus demonstreerde de Christus-Denkgeest, die geen lichaam binnenging en oneindig schijnt in de eeuwigheid. De Christus-Denkgeest is eenvoudigweg, en kan in zijn wezen slechts herinnerd of herkend worden. De Christus-Denkgeest gaat aan waarneming voorbij, en Jezus onderwijst dat vergeving (of aan dwaling voorbij kijken) de manier is waarop waarneming plaats maakt voor het licht van God. 

Dwaling is het geloof in privé-denkgeesten en privé-gedachten, maar vergeving ziet dat de denkgeest heel is en dat niets ‘op zichzelf’ bestaat, los van het geheel. Niets is privé in het licht van Goddelijke Liefde. Dit betekent dat ‘menselijke’ gedachten, emoties en overtuigingen geen betekenis hebben, want zij waren op helemaal niets gebaseerd. Identiteit in God is alle betekenis, en de wereld lost op in Gods Heilige Tegenwoordigheid.

Vrede en Zegen, 
David