deel
Vraag: Ik zou graag meer willen weten over privé-denkgeesten, want Jezus was één met de Vader, maar had hij niet zijn eigen gedachten en gevoelens? Of zeg je dat Jezus de gedachten van de wereld waarin hij rondliep, niet voelde? Als hij niet de gedachten had zoals mensen in deze wereld, hoe kon hij dan weten wat Petrus dacht toen hij zei: ‘Ga weg achter mij, satan!’ (Mattheüs 16:23)?
Antwoord: Het geloof in privé-denkgeesten kent de eigenschappen van het lichaam (afscheiding) toe aan de denkgeest, en daardoor lijkt de denkgeest gefragmenteerd, geïsoleerd en eenzaam in een vervormde waarneming. Privé-denkgeesten met privé-gedachten veronderstellen dat de denkgeest zich kan losrukken van de Denkgeest van God en in afzonderlijke stukken kan worden verdeeld, elk verschillend van de rest. De aanname is dat ‘individuele denkgeesten’ hun eigen unieke set van gedachten hebben en ook dat ‘elke denkgeest’ het vermogen heeft om zijn eigen beslissingen te nemen. De Christus-Denkgeest onthult echter dat de goddelijke Denkgeest één is, een verenigd geheel dat niet verdeeld kan worden. Wat één is met God kan niet verdeeld worden of anders worden dan de Denkgeest van God die het als heel schiep. De werkelijkheid van één Denkgeest overstijgt de illusie van ‘delen’, want wat zou kunnen scheiden wat God voor eeuwig als één geschapen heeft? Alleen de Gedachte van God blijft eeuwig. En dat is waarom er geen privé-gedachten kunnen zijn.
❝De werkelijkheid van één Denkgeest overstijgt de illusie van ‘delen’...❞
Jezus en de Heilige Geest zijn synoniem als symbolen van de Ontwaakte Denkgeest die de dwaling ziet, maar weet dat zij onwerkelijk is. Daarom wist Jezus Christus dat de gedachten van de mens slechts verleidingen waren om te geloven dat het onmogelijke was gebeurd. Jezus was een voorbeeld van de zuiverheid en onschuld die het geloof in de privé-denkgeesten overstijgt. Doordat Christus niemand als afgescheiden ziet van God, erkent hij het Zelf als heel. ‘Ga weg achter mij, satan!’, is de verklaring dat wat als één geschapen is, niet iets anders kan worden, waardoor het ‘iets anders’ geen geloofwaardigheid krijgt. Het is een vaststelling dat liefde en waarheid geen tegenstelling kunnen hebben, aangezien Eenheid niets ‘anders’ kent dan het Zelf in God.
Jezus demonstreerde de Christus-Denkgeest, die geen lichaam binnenging en oneindig schijnt in de eeuwigheid. De Christus-Denkgeest is eenvoudigweg, en kan in zijn wezen slechts herinnerd of herkend worden. De Christus-Denkgeest gaat aan waarneming voorbij, en Jezus onderwijst dat vergeving (of aan dwaling voorbij kijken) de manier is waarop waarneming plaats maakt voor het licht van God.
Dwaling is het geloof in privé-denkgeesten en privé-gedachten, maar vergeving ziet dat de denkgeest heel is en dat niets ‘op zichzelf’ bestaat, los van het geheel. Niets is privé in het licht van Goddelijke Liefde. Dit betekent dat ‘menselijke’ gedachten, emoties en overtuigingen geen betekenis hebben, want zij waren op helemaal niets gebaseerd. Identiteit in God is alle betekenis, en de wereld lost op in Gods Heilige Tegenwoordigheid.
Vrede en Zegen,
David
Over de auteur
Opmerkingen
Om een opmerking te plaatsen moet je lid zijn. Nog geen lid?
Aanmelden of Registreer